Schyłek władzy
W ostatnich latach swojego panowania Katarzyna planowała zbrojnie wystąpić przeciwko rewolucji, która miała miejsce we Francji. W latach dziewięćdziesiątych wieku osiemnastego było to jednak niemożliwe, z powodu wcześniejszego zaangażowania w wojnę, rozbiory polski oraz powstania, które wybuchały na terenie rzeczpospolitej. Dopiero w roku 1795 Rosja miała możliwość przystąpienia do antyfrancuskiej koalicji, która zawiązana została przez zachodnie mocarstwa. Przygotowywano kilkudziesięciotysięczny korpus wojskowy, jednak czyniono to straszliwie ociężale. W czasie tychże przygotowań w listopadzie roku 1796 caryca umiera w wieku sześćdziesięciu siedmiu lat. Katarzyna znana była z bardzo rozpustnego życia. Jej kochankowie bardzo często byli od niej o wiele młodsi. Nie zapominała jednak nigdy o żadnym z nich obdarzając każdego wysokim stanowiskiem. Wokół okoliczności jej śmierci narosły liczne legendy oraz plotki. Według jednej z najpopularniejszych legend zginąć miała w toalecie, siadając na sedesie z zamontowanym bagnetem sprężynowym. Tak naprawdę jednak rzeczywistą przyczyną śmierci miał być wylew krwi. Rządy po Katarzynie przejął jej pierworodny syn Paweł, który kontynuował politykę rozpoczętą przez carycę.